Publiczny wykład wieczorny prof. dr Jensa Krause (Leibniz Institute of Freshwater Ecology and Inland Fisheries w Berlińskim Stowarzyszeniu Badawczym)

Badania nad poznaniem zbiorowym dostarczają licznych przykładów na to, jak skuteczne rozpowszechnianie informacji w grupach prowadzi do korzyści wraz ze wzrostem wielkości grupy. Niewiele jednak wiadomo na temat tego, czy grupy wzmacniają również nieprzystosowawcze informacje, takie jak fałszywe alarmy, i czy takie koszty zmniejszają potencjalne korzyści. W tym badaniu zbadaliśmy dzikie ławice ryb, które reagują zbiorowo ruchami lotniczo-nurkowymi, gdy są atakowane przez ptaki. Przeanalizowaliśmy zbiorową reakcję na ataki ptaków, a także na podobne, ale nieszkodliwe przeloty jako funkcję wielkości szkoły. Większe stada coraz lepiej rozpoznawały ataki drapieżników, podczas gdy ich reakcja na nieszkodliwe przeloty pozostawała stała. Ponadto czas podejmowania decyzji skracał się wraz ze wzrostem wielkości roju. Większe roje były zatem w stanie jednocześnie przezwyciężyć dwa kluczowe kompromisy typowe dla indywidualnych decyzji: konflikt między prawidłowymi i fałszywymi alarmami oraz konflikt między szybkością a dokładnością.
Przedstawię te wyniki w kontekście przykładów ludzkiego zbiorowego poznania w podobnych problemach i spróbuję wyprowadzić ogólną definicję zbiorowego poznania. Na koniec mojego wystąpienia wyjaśnię, w jaki sposób nasza praca nad poznaniem zbiorowym jest częścią szerszego programu badawczego dotyczącego "nauki o inteligencji", który jest rozwijany w naszym klastrze doskonałości o tej samej nazwie w Berlinie (https://www.scienceofintelligence.de/).

Moderacja: Denise Becker i Jule Meyer B.Sc.